قوی باشید!

آقای شهید انقلاب بارها درباره اهمیت حیاتی رسیدن به «ایرانِ قوی» صحبت کردند و از ملت و مسئولان خواستند برای رسیدن به آن تلاش کنند. حالا که میانه جنگی همه‌جانبه و سرنوشت‌ساز هستیم، این توصیه‌های پدرانه و حکیمانه رهبر شهید انقلاب بیش از هر زمان دیگری خواندنی‌ست. «دوستانی از مسئولان کشور که با مردم حرف می‌زنند، راوی قدرت و قوت و امکانات کشور باشند ... راوی ضعف‌ها نباشند. بله، ما ضعف داریم، نقص داریم، کمبود داریم؛ کدام کشور ندارد؟ لکن قوت‌هایی داریم، توانایی‌هایی داریم، کارهایی شده، تلاش‌هایی شده؛ این‌ها را روایت کنیم و به مردم بگوییم. هم مطبوعات در این زمینه مسئولند، هم صداوسیما مسئول است و بیش از همه خود مسئولان دولتی مسئولند که وقتی جلوی مردم پشت آن بلندگو قرار می‌گیرند، راوی ضعف و ناتوانی و ناامیدی و مانند این‌ها نباشند.^۱» و در جای دیگر فرمودند «جنگ تحمیلی به‌خاطر این اتفاق افتاد که دشمن در ما احساس ضعف کرد. اگر دشمن بعثی و محرکینش خاطر‌جمع نبودند که سرِ چند روز به تهران خواهند رسید -آن‌ها این‌‌جوری فکر می‌کردند- این جنگ انجام نمی‌گرفت؛ آن‌ها در ما احساس ضعف کردند. احساس ضعف شما، موجب تشویق دشمن به حمله به شما است؛ این یک قاعده کلی است. اگر می‌خواهید دشمن را از تهاجم به خودتان منصرف کنید، سعی کنید اظهار ضعف نکنید. نمی‌گویم به‌دروغ بگوییم قوی هستیم؛ [بلکه] می‌گویم قوت خودمان را آشکار کنیم. ما نقاط قوت زیادی داریم. این نقاط قوت را آشکار کنیم. در زمینه اقتصادی هم همین‌جور است، در زمینه فرهنگی هم همین‌جور است. اشتباه بزرگ بعضی از ماها در چالش اقتصادی بزرگی که امروز کشور دچار آن است -که ما امروز دچار چالش اقتصادی هستیم- این بود که در زمینه اقتصادی اظهار ضعف شد؛ دشمن دید که این‌جا جایی است که می‌شود فشار آورد، [لذا] فشار را زیاد کردند.^۲»

ملت انقلابی ایران از مسئولان انتظار دارند بیش از پیش در مسیر عمل کردن به فرمایشات آقای شهید و رهبر معظم انقلاب اهتمام بورزند. این‌که مسئولان ما با بی‌دقتی بگویند «ما هر چقدر قدرت نظامی داشته باشیم ولی اگر مردم گرسنه باشند و گردش مالی، رشد اقتصادی و تولید ملی نداشته باشیم، دوام نمی‌آوریم.» از بزرگ‌ترین خطاهای راهبردی‌ست. هرچند که بعدا مسئول دفترشان بگوید این حرف تقطیع شده و این مثالی برای اهمیت و ارزش مقاومت در جنگ اقتصادی بوده. ما می‌دانیم از مهم‌ترین جنگ‌هایی که سال‌هاست وسط معرکه آن هستیم، جنگ رسانه است. امپراتوری تقطیع و تحریف را دیگر همه می‌شناسیم. بنابراین نباید حتی میلی‌متری اشتباه پشت بلندگوی جمهوری اسلامی توسط مسئولانش انجام شود که عاقبت، همان دست‌مایه تهاجم و جسارت دشمن خواهد شد. همان‌طور که از همین صحبت هم استفاده کامل رسانه‌ای در جبهه دشمن صورت گرفت و تبدیل به توییتی در صفحه ترامپ شد که «رییس مجلس ایران گفت ما گرسنه هستیم!»

نمونه دیگر این اشتباه فاحش راهبردی، صحبت‌های اخیر رییس‌جمهور بود که «بهتر است امروز که در قدرت و عزت هستیم و تمام دنیا به پیروزی ما اذعان دارند و تاکید می‌کنند که آمریکا برخلاف تمام مقررات، به مدارس، بیمارستان‌ها و زیرساخت‌های ما حمله کرده و در دنیا منفور است، جنگ را پایان دهیم.» واضح‌ترین سوال این است که مگر ما جنگ را شروع کردیم که حالا پایان دهیم؟ چطور باید به این جنگ عمیق و دشمنی سرسختانه آمریکا پایان داد؟ چطور باید ماشین ترور و ویرانی ایالات متحده را که با همه کشورها و ملت‌های مستقل و آزاده سرجنگ دارد و حالا دیگر ما با او پدرکشتگی هم داریم متوقف کنیم؟ یعنی برویم و هم‌زمان با افزایش فشارهای اقتصادی آمریکا بگوییم ممکن است لطفا جنگ را پایان دهی؟ آقای رییس‌جمهور! وقتی آمریکا وسط فرصت شصت‌روزه تفاهم در جنوب کشور جنگ تمام‌عیار راه می‌اندازد، وقتی محاصره دریایی علیه ما شکل می‌دهد، وقتی با آن دهان ناپاکش نام خلیج‌فارس را می‌آورد و می‌گوید در قلمرو آمریکاست، وقتی هنوز هم مترصد این است که رهبر رشید و معظم انقلاب را پیدا و ترور کند، می‌شود بگویید چطور باید به جنگ پایان دهیم؟ آیا ممکن است روزی برسد که آتش نسوزاند؟! این ذات آتش است که می‌سوزاند و دقیقا این ذات آمریکاست که بزرگ‌ترین میراثش نابودی و ویرانی سایر کشورها و ملت‌ها باشد. لطفا بفرمایید چطور باید با چنین هویت شیطانی‌ای جنگ را پایان دهیم؟ آیا در قرآن و نهج‌البلاغه دستورالعملی برای رویارویی با چنین دشمنی نیامده؟! بایستید و رجز بخوانید و به دشمن ضعف را مخابره نکنید تا این کشور عزتمندانه به قله‌ای که رهبر شهیدمان ترسیم کرد و فرمود نزدیکش هستیم برسیم.

پی‌نوشت

۱. بیانات رهبر شهید در دیدار رییس‌جمهور و اعضای هیئت دولت، ۱۶/۶/۱۴۰۴.

۲. بیانات رهبر شهید در دیدار دست‌اندرکاران راهیان نور، ۱۶/۱۲/۱۳۹۵.