۰۲۱-۷۷۹۸۲۸۰۸
info@jannatefakkeh.com

جمع هزینه خرید : 0 تومان

رفتن به سبد خرید

قاصدان فتح

قاصدان فتح

قاصدان فتح

جزئیات

به مناسبت ۷ مهر، سالروز شهادت شهیدان نامجو، کلاهدوز، فکوری، جهان‌آرا

7 مهر 1399
ما اگرچه عزیزان ارزشمندی را از دست دادیم لکن هدف به قوت خود باقی است. امام خمینی(ره)

شیرینی و حلاوت عملیات موفقیت‌آمیز عملیات ثامن‌الائمه بر کام رزمنده‌ها بود که پنج‌تن از فرمانده‌های رده بالای ارتش همراه با شور و شوقی که آمیخته از ایمان و عشق به وطن بود از اهواز راهی تهران شدند که گزارش عملیات را تقدیم به امام خمینی(ره) کنند.
امیر سرلشکر ولی فلاحی، سید موسی نامجو، سردار سرلشکر یوسف کلاهدوز، امیر سرلشکر جواد فکوری و سردار سرلشکر محمد علی جهان‌آرا اعضای این گروه پنج نفره بودند. این پنج شهید هر کدام به نوعی به کمال انسانی رسیده بودند که مطالعه قسمتی از زندگی آن‌ها قطعاً ما را در رسیدن به این نتیجه مجاب خواهد كرد.
شهید فلاحی از آغاز جنگ در جبهه‌های نبرد حضور داشت. حضور ایشان مختص به گروه خاصی نبود و همواره در بین ارتشی‌ها، سپاهیان و بسیجیان و ... بود. او عاشقانه می‌جنگید و در حد‌ توان خود و چه‌بسا بیش از توان خود تلاش می‌کرد تا بین ارتش و سایر نیروهای مسلح هماهنگی و وحدت ایجاد کند. سخنان و نوشته‌هایی که از ایشان گرد‌آوری شده است به خوبی بیان‌گر این است که ایشان علاوه بر پرورش ایمان و روح خود به پرورش فکر و ديدگاه‌های خود پرداخته بود و ازدیدی باز نسبت به پیرامون خود برخوردار بود. برای مثال: دیدگاه ایشان نسبت به جنگ علاوه بر بعد معنوی دارای بعد روانی و اجتماعی نیز بوده است. او می‌گفت: «یکی از تاثیرات و محاسن جنگ این است که به تدریج به خود متکی می‌شویم. در برنامه ریزی ها ، در برآوردها و طرح ریزی‌هایمان قلم ما گرایش به این دارد، به آن چه فکر در ما پیدا شده و به وجود آمده است. ما به تدریج می‌رویم که استعدادهای جدیدی را کشف کنیم. این استعدادها کشف و خلق و در راستای راستین خود قرار گرفتند. هم‌چنین در آینده از کم بود فرماندهان خوب بی‌نیاز می‌شویم.»
***
شهید نامجو یکی از دانشجویان دانشگاه‌ افسری بود. پس از پایان تحصیلات در این دوره وارد دانشکده نقشه‌برداری شده و موفق به اخذ مدرک لیسانس نقشه‌برداری شد. او به زبان‌های فرانسه و انگلیسی آشنایی داشت و عضو هیأت علمی دانشکده افسری نیز بود. در همان دوران بود که منصوب به سمت فرماندهی دانشکده شد. تکامل شخصیت انسانی به خوبی در وجود ایشان متجلی بوده و رشد اجتماعی نیز پابه پای رشد معنوی وی را همراهی می‌کرد. بدیهی است که این پیشرفت و ترقی در سایه الطاف‌ الهی و در نتيجه تلاش فردی او بوده است. شهید نامجو بعد از شهادت دکتر چمران به عنوان نماینده امام (ره) در شورای عالی دفاع منصوب شده و سپس به‌عنوان وزیر دفاع به کابینه شهید باهنر راه یافت. روح و روان ایشان مملو از عشق به خداوند بود و همین عشق و اخلاص بود که باعث شد در مقامی قرار بگيرد كه هیچ غرور و تکبری روحش را تسخیر نکند. مانند درختی شده بود که هر چه پربارتر می‌شد افتادگی و تواضعشان بیش‌تر می‌شد. علی‌رغم تلاش‌های زیادی که ارتش شاهنشاهی در جهت دور نگه‌داشتن نظامیان با متفکران مذهبی داشت شهید نامجو به طور مخفیانه با یاران امام ارتباط برقرار كرده بود. رابطه نامجو با یاران امام چیزی بسیار فراتر از یک رابطه معمولی بود. ایشان طرح یک سازمان سیاسی- نظامی را در سال ۴۵-۴۶ با شهید محمد منتظری و شهید آیت و شهید عباس پور و دیگران ریختند. اولین عضو نظامی این سازمان شهید نامجو بود که به کار شناسایی افراد مومن و متعهد می‌پرداخت. سپس آن ها را جذب سازمان می‌کرد. یکی از این افراد با ایمان که توسط نامجو جذب شد شهید یوسف کلاهدوز بود...
***
شهید کلاهدوز متولد قوچان بود. دوره دبستان و دبیرستان را در همان‌جا گذراند. پس از اخذ دیپلم وارد دانشکده افسری شد. او جلسات مستمر و مخفی با روحانیون و مبارزیون داشت. یکی از اقدامات غیورانه او خلع سلاح دویست تانک در ۲۱ بهمن ۵۷ بود که رژیم آن را برای قتل عام مردم بی‌دفاع آماده کرده بود. شهید کلاهدوز بعد از پیروزی انقلاب جزء بنیان گذاران سپاه پاسداران بود و آخرین سمتی که تا قبل از شهادت موفق به اخذ آن شد، قائم‌مقام سپاه پاسداران بود. شهید کلاهدوز یکی از اعضای گروهی بود که در زمان رژیم پهلوی در ارتش تشکیل شده بود. یکی از تصمیمات این گروه به قتل رساندن شاه بود اما بعد از تحقیقاتی که انجام دادند متوجه شدند که قسمتی از لباس و کلاه شاه ضد گلوله است بنابر این از این تصمیم منصرف شدند. اعضای این گروه اولین کسانی بودند که خبر فرار شاه را به امام در پاریس اطلاع دادند. شهید کلاهدوز روز شهادت شهید رجائی و باهنر در آن جلسه شرکت کرده بود. لحظه انفجار بمب شهید کلاهدوز در کنار در قرار داشت كه در اثر انفجار بمب به بیرون پرتاب شده و آسیبی نمی‌بینند.
***
شهید جواد فکوری در سال ۱۳۱۷ در تبریز به دنیا آمد. پس از اتمام تحصیلات متوسطه وارد دانشکده خلبانی شد. او همچنین دوره های تکمیلی خلبانی، مدیریت خلبانی(اف ۴)، فرماندهی گردان هوایی و فرماندهی ستاد را با موفقیت طی کرد. شهید فکوری به دلیل جذبه و قاطعیتی که در کنار ایمان خود داشت پس از پیروزی انقلاب اسلامی مسئولیت پست‌های فرماندهی پشتیبانی پایگاه دوم شکاری، سپس فرماندهی پایگاه و فرماندهی پایگاه یکم شکاری و معاونت عملیاتی نیروی هوایی را به عهده گرفت و سپس به عنوان وزیر دفاع برگزیده شد و پس از چندی به سمت جانشینی رئیس ستاد مشترک انتخاب شد. اقدامات شجاعانه نیروی هوایی ارتش در روزهای اولیه جنگ در شرایطی که نیروی زمینی ارتش و دیگر نیروها آمادگی لازم را برای مقابله نداشتند در دوران فرماندهی این شهید عزیز در نیروی هوایی انجام گرفت. اعزام ۱۴۰ فروند هواپیمای جنگنده در مهر ۱۳۵۹ پس از اولین حمله ناگهانی عراق که به اعتراف دشمن بعثی همه محاسبات آنان را در همان روز اول جنگ برهم زده‌بود و از جمله تصميمات فراموش‌نشدنی ایشان بود.
***
محمد علی جهان آرا متولد ۱۳۳۲ در خانواده‌ای تهیدست در خرمشهر به دنیا آمد. در همان سال‌های نوجوانی که روحی بزرگ و سرشار از آرمان این سن کم را احاطه کرده بود وارد گروهی به نام حزب الله در خرمشهر شد. اعضای این گروه در سال ۱۳۵۱ توسط رژیم پهلوی دستگیر شدند و محمدعلی را به خاطر سن کم به یک سال زندان محکوم کردند. با پیروزی انقلاب اسلامی، شهید جهان‌آرا تلاش پیگیر و کوشش پرثمر خود را، همپای مردم دلیر و مسلمان ایران در راه حفظ و پاسداری از دستاوردهای انقلاب آغاز کرد. هنگامی که سپاه پاسداران خرمشهر تشکیل شد، جهان‌آرا از جمله افرادی بود كه در شکل‌گیری آن نقش اساسی داشت. مسئولیت واحد عملیات را به عهده گرفت و سپس به فرماندهی سپاه خرمشهر منصوب شد. با یورش وحشیانه ارتش صدام به میهن اسلامی، شهید جهان‌آرا با هماهنگی پاسداران و جوانان مومن خرمشهر به دفاع از شهر پرداخت. او مدت ۳۵ روز در خرمشهر که همه جای آن‌را آتش و خون گرفته بود، به مقاومت پرداخت. خرمشهر با نبردهای شورانگیز او و ساير شهدا و مبارزين به خونین شهر مبدل گشت. پس از سقوط خرمشهر، وی اقدام به سازماندهی مجدد و انسجام نیروهای موجود کرد و پس از مدتی به فرماندهی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی اهواز و سرپرستی ستاد منطقه ۸ منصوب گردید.
بعد از پایان موفقیت‌آمیز عملیات ثامن‌الائمه، ۵ تن از فرماندهان رده‌بالای ارتش و سپاه جهت تقدیم گزارش به امام خمینی (ره) عازم تهران می‌شوند. به این منظور یک فروند هواپیمای سی- ۱۳۰ در ساعت ۱۸:۴۳ با ۴۰ نفر سرنشین و ۲۷ مجروح و ۳۲ نفر شهدای عملیات ثامن‌الائمه از فرودگاه اهواز به مقصد تهران به پرواز در می‌آید.
هواپیما در ساعت ۱۹:۵۹ روز ۷ مهرماه در ۱۷ مایلی فرودگاه مهرآباد تهران در جنوب غربی کهریزک دچار سانحه می‌شود و به علتی نامشخص هر چهار موتور هواپیما هم‌زمان خاموش می‌شوند. خلبان تلاش می‌کند هواپیما را در همان منطقه به زمین بنشاند. چرخ‌های هواپیما به وسیله دستگیره دست باز می‌شود و هواپیما در زمین ناهموار فرود می‌آید و پس از طی مسافتی قریب به ۲۷۰ متر در نقطه‌ای متوقف و بال چپ هواپیما به زمین اصابت می‌کند و هواپیما متلاشی و آتش می‌گیرد که در نتیجه اين حادثه ۴۹ نفر از سرنشینان هواپیما از جمله این ۵ شخصیت نظامی شهید می‌شوند.

نویسنده: فاطمه‌دوست‌كامی
 

مقاله ها مرتبط