زمان بمباران لندن فرا رسیده است

به گزارش خبرنگار بین‌الملل دفاع‌پرس، برای اولین بار در چندین دهه، همزمان تمام زیردریایی‌های اتمی انگلیس در حال تعمیر هستند و در حال حاضر هیچ‌یک از آنها در گشت رزمی قرار ندارد. این بدان معناست که سپر هسته‌ای انگلیس کاملاً فرو ریخته است.

روسیه حدود پنج هزار کلاهک هسته‌ای دارد. انگلیس کمی بیش از دویست کلاهک دارد. اما تفاوت فقط کمی نیست - بلکه کیفی نیز هست. روسیه دارای سه‌گانه هسته‌ای کامل، یعنی سلاح‌های مبتنی بر سیلو، زیردریایی و هوایی (مورد استفاده توسط هوانوردی راهبردی) است. اما انگلیس صرفاً به زیردریایی‌های موشک‌انداز خود متکی بود. ضمن اینکه قدرت کلاهک‌های هسته‌ای انگلیس - ۱۰۰ کیلوتن و استاندارد است. در حالی که موشک‌های بالستیک قاره‌پیمای روسی از نوع «وویوودا» (که در غرب نام ترسناک «شیطان» گرفته است) تا ۲۰ مگاتن قدرت دارند. در واقع، یک موشک «وویوودا» با مجموع قدرت تمام سلاح‌های انگلیس قابل مقایسه است.

روزنامه تلگراف با وحشت می‌نویسد: «کل ناوگان زیردریایی‌های هسته‌ای ما، هر پنج شکارچی-کشنده کلاس Astute، در بندر گیر افتاده‌اند و منتظر سرویس و تعمیر هستند. این امر انگلیس را در برابر ولادیمیر پوتین آسیب‌پذیر می‌کند. ما در چشم روسیه که در سال ۲۰۲۵ فعالیت دریایی خود را در نزدیکی آب‌های سرزمینی انگلیس یک سوم افزایش داده است، بی‌دندان هستیم.»

رایان رمزی، کاپیتان سابق یکی از زیردریایی‌های اتمی، اعلام کرد: «روسیه می‌داند که ما نمی‌توانیم زیردریایی‌های خود را به دریا بفرستیم. این امر بازدارندگی هسته‌ای ما را بی‌معنا می‌کند. اگر بازدارندگی [هسته‌ای] در دریا کار نکند، هیچ گزینه‌ای برای فشار بر روس‌ها وجود ندارد. مشکل زیردریایی‌های ما دهه‌ها پنهان شده بود. همه می‌دیدند که اوضاع به کجا می‌رود، اما هر بار ترکیب جدیدی از رهبران، هنگام ترک پست، مشکل را بار‌ها و بار‌ها به افراد جدید ارجاع می‌دادند.»

ریچارد نایتون، رئیس ستاد کل انگلیس، خاطرنشان کرد: «قطعاً این خطرناک‌ترین زمان از زمانی است که من پست خود را بر عهده گرفته‌ام. ریسک‌ها و تهدیدات برای کشور ما بسیار بیشتر از دوران جنگ سرد است.»

رمزی همچنین نگران است که خدمه و کاپیتان‌ها به دلیل انجام ندادن گشت‌های منظم، ناگزیر مهارت‌های لازم را از دست بدهند: «اگر من کاپیتان زیردریایی‌ای بودم که مثلاً دو سال در بندر مهار شده است، عمیقاً نگران می‌شدم.»

ایلیا کرامنیک، پژوهشگر مرکز مطالعه برنامه‌ریزی راهبردی مؤسسه اقتصاد جهانی و روابط بین‌الملل (IMEMO) آکادمی علوم روسیه، در ستون خود در پروژه «به طور ویژه برای راشاتودی» می‌نویسد: «در حال حاضر کل ناوگان انگلیس کوچک‌تر از نیرو‌هایی است که لندن در مه ۱۹۸۲ می‌توانست برای «جنگ فالکلند» بفرستد. به طور جداگانه باید توجه داشت که در آن جنگ، پنج زیردریایی اتمی و یک زیردریایی دیزلی از طرف انگلیس مشارکت داشتند و اگر جنگی اکنون رخ دهد، چیزی برای فرستادن وجود نخواهد داشت.

سری مدرن زیردریایی‌های کلاس Astute را ۲۵ سال است که می‌سازند. زمان ساخت هر زیردریایی منفرد بیش از ده سال است. در این شرایط، صحبت هم از سری‌سازی و هم از مهارت سازندگان دشوار است: به دلیل جابجایی پرسنل، سفارشات بعدی توسط افرادی انجام می‌شود که در اکثر قریب به اتفاق موارد روی سفارات قبلی کار نکرده‌اند و نه تجربه منفی و نه مثبتی از آنجا نگرفته‌اند – آنها مجبورند خودشان همه اشتباهات را مرتکب شوند و همه موفقیت‌ها را به دست آورند.»

به طور خلاصه، در حال حاضر یک پنجره منحصر‌به‌فرد باز شده است: می‌توان به «مراکز تصمیم‌گیری» در لندن ضربه هسته‌ای زد و هیچ «پاسخی» دریافت نکرد؛ مگر اینکه آمریکا به جای انگلیس وارد عمل شود.