دیپلماسی در جهان کنونی، نه حوزهای مستقل از میدان، بلکه ادامه میدان در شکل نرم آن است؛ دیپلماسی ایران نباید در نقش ناظری منفعل ظاهر شود که صحنه را به سایر بازیگران واگذار کرده است. بلکه باید بازتابدهنده گفتمان انقلابی، اهداف تمدنی و راهبردهای مقاومت باشد.