از زمین والیبال لامرد تا صحن شورای حقوق بشر؛ روایت دخترانی که جنگ، بازی‌شان را ناتمام گذاشت

به گزارش گروه بین الملل دفاع‌پرس، در شصت‌ودومین نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد، جایی که نمایندگان کشور‌ها درباره «زنان و دختران در ورزش» سخن می‌گفتند، روایت لامرد از رنج دخترانی مطرح شد که دیگر فرصت ادامه مسیر ورزشی خود را پیدا نکردند.

رحیمه شهابی، مربی والیبال دختران لامرد، در این نشست از شاگردان ۱۰ و ۱۱ ساله‌ای گفت که در سالن ورزشی حضور داشتند؛ کودکانی که برای تمرین، یادگیری و ساختن آینده آمده بودند، نه برای مواجهه با جنگ.

او در سخنان خود گفت: «من ۲۰ سال در لامرد تلاش کردم تا دختران را در ورزش توانمند کنم؛ اما به جای مدال، ترکش جنگ بر سینه دختران ما نشست و بازی آنها ناتمام ماند.»

شهابی از لحظات پس از انفجار در سالن ورزشی روایت کرد؛ از هلما، دختری که آخرین فریادش خطاب به مربی‌اش این بود: «مربی، قلبم…» و از الهام ۱۱ ساله‌ای که با اشک درخواست کمک می‌کرد.

او گفت برخی از دختران این حادثه با آسیب‌های جدی جسمی روبه‌رو شدند؛ دخترانی که قرار بود در زمین ورزش رشد کنند، اما زندگی‌شان با یک حادثه تلخ تغییر کرد.

مربی دختران لامرد در شورای حقوق بشر خطاب به حاضران گفت:
«امروز درباره توانمندسازی زنان و دختران در ورزش صحبت می‌کنید. اما باید از دخترانی هم سخن گفت که امنیتشان در همان زمین ورزش از آنها گرفته شد.»

روایت لامرد در حالی در ژنو مطرح شد که موضوع اصلی این نشست، حمایت از حضور زنان و دختران در عرصه ورزش بود؛ موضوعی که این‌بار از زاویه‌ای متفاوت، یعنی ضرورت حفاظت از امنیت و جان ورزشکاران در شرایط جنگ و بحران، مورد توجه قرار گرفت.

پیش از این نیز در ادامه برنامه‌های حقوق بشری و دیپلماتیک، روایت بازماندگان حادثه میناب در نشست‌های شورای حقوق بشر مطرح شده بود؛ اکنون لامرد به عنوان یکی دیگر از روایت‌های انسانی قربانیان غیرنظامی در این مجمع بین‌المللی مطرح شده است.