ارتش اوکراین در فرسایشی‌ترین جنگ قرن

به گزارش خبرنگار بین‌الملل دفاع‌پرس، با ورود نبرد میان روسیه و اوکراین به پنجمین سال خود، ارتش اوکراین اکنون در کنار خطوط مقدم جنگ، با دشمنی داخلی و ویرانگر دست‌وپنجه نرم می‌کند که بر اساس گزارش‌های رسانه‌هایی، چون «دویچه‌وله» و «گاردین»، چیزی جز بحران رو به رشد اعتیاد به مواد مخدر و الکل در میان نیرو‌های نظامی نیست.

ارزیابی‌های پزشکان و سازمان‌های تخصصی نشان می‌دهد که بیش از نیمی از سربازان اوکراینی مستقر در خط مقدم، تجربه مصرف مواد مخدر، الکل یا ترکیبی از هر دو را دارند؛ پدیده‌ای تلخ که یک افسر سابق تفنگداران دریایی اوکراین نیز با تایید آن، اعتراف کرده که چگونه اعتیاد پس از مجروحیت، کنترل زندگی و در نهایت موقعیت فرماندهی او بر ۲۰۰ سرباز را به نابودی کشاند.

ریشه این فاجعه عمیقا در فرسودگی شدید جسمی، جراحات جنگی و اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) نهفته است. کارشناسان و روان‌درمانگران تاکید می‌کنند که به دلیل کمبود شدید نیروی انسانی و تلفات سنگین، سربازان زخمی پیش از بهبودی کامل به خط مقدم بازگردانده می‌شوند و بسیاری از آنها ماه‌ها بدون چرخش نیرو یا امید به ترخیص، در جهنم جنگ باقی می‌مانند.

این شرایط، در کنار رد درخواست‌های مرخصی و فروپاشی روابط خانوادگی به دلیل مهاجرت همسران به اروپا، حس عمیقی از بی‌عدالتی و ناامیدی را در میان نیرو‌ها تزریق کرده و آنها را برای فرار از واقعیت، به سمت مواد مخدر سوق داده است.

ابعاد این بحران حتی به زندگی شهروندان عادی نیز سرایت کرده است؛ به‌طوری که گزارش‌های محلی از مناطقی مانند «کراسنوارمیسک» حکایت از آن دارد که مواد مخدر گاه در قالب شکلات‌هایی با بسته‌بندی استتاری و از طریق پهپاد‌ها به دست سربازان می‌رسیده و توهم ناشی از مصرف آن، منجر به درگیری‌های مسلحانه میان نظامیان و غیرنظامیان شده است.

با وجود ممنوعیت رسمی مواد مخدر در ارتش، اضطراب ناشی از نبرد طولانی‌مدت مانع بزرگی برای مهار این وضعیت شده و سانسور یا کمبود آمار رسمی، ابعاد دقیق این بمب ساعتی بیولوژیکی را در هاله‌ای از ابهام قرار داده است.

در نهایت، این بحران به پاشنه آشیل ارتش اوکراین در یکی از فرسایشی‌ترین نبرد‌های قرن حاضر تبدیل شده است. سربازانی که روزی با انگیزه دفاع پا به میدان گذاشتند، اکنون در غیاب استراتژی‌های حمایتی و چرخش مناسب نیروها، در سنگر‌های خود به دام اعتیاد افتاده‌اند.

پناه بردن به تسکین‌دهنده‌های مرگبار برای فرار از کابوس جنگ، نشانه‌ای آشکار از فروپاشی روانی ارتشی است که پیش از شکست در برابر روسیه، در حال باختن قافیه به فرسودگی و ناامیدی درونی خویش است.