ورود ثبت نمودن

وارد اکانت خودتان بشوید

نام کاربری *
رمز عبور *
مرا به خاطر بسپار

اکانت خودتان را ایجاد کنید

فیلد هایی که دارای علامت ( * ) هستند باید تکمیل شوند
نام *
نام کاربری *
رمز عبور *
تایید رمز عبور *
آدرس پست الکترونیک *
تایید آدرس پست الکترونیک *

حمایت عزتمندانه ایران

با آغاز نهضت جهانی مستضعفان به پرچمداری امام خمینی(ره)، بنیان‌های تمدنی تغییر کرد و آرمان توده‌های مردم متحول شد. امام(ره) وحدت و هم‌گرایی دینی را به عنوان راهبرد، اتخاذ و جنگ فقر و غنا را هم به عنوان یکی از اصولی‌ترین مبانی معرفتی انقلاب اسلامی تبیین کرد. در این مقیاس، دیگر دین و مذهب موضوعیت ندارند و شرط وحدت، استضعاف است.

در این شرایط، نسبت‌های برادرانه، جایگزین نسبت استعمارگر و مستعمره شد و صدای شکستن استخوان‌های بلوک شرق و غرب به گوش جهانیان رسید. امام(ره) به عنوان معمار انقلاب، گستره این نهضت را جهانی دانست و فرمود: «ما که نهضت کردیم برای اسلام نهضت کردیم. جمهوری، جمهوری اسلامی است. نهضت برای اسلام نمی‌تواند محصور باشد در یک کشور و نمی‌تواند محصور باشد در حتی کشورهای اسلامی.»[1] از این منظر، هدف غایی نهضت اسلامی از بین بردن نظام استکباری ا‌ست.

تاریخ معاصر، عرصه‌ نزاع و مقابله‌ استکبار و استضعاف است. در عین حال راهبردی‌ترین سلاح برای تحقق این امر، وحدت جوامع اسلامی به شمار می‌رود. در 40 سال اخیر، تمام نقاطی که مستضعفی مورد حمله و هجوم قرار گرفته از جانب انقلاب اسلامی حمایت شده است. این مقاله درصدد بررسی استقلال جمهوری اسلامی در حمایت‌ از حرکت‌های آزادیخواهانه در جهان است.

 

فلسطین

کلیدی‌ترین موضوعی که بتواند عمق نظام استکباری را مورد هدف قرار داده و اتحاد امت اسلامی را به ارمغان بیاورد، نابودی رژیم اشغالگر قدس است. نکته‌ای که دشمنان انقلاب اسلامی به‌خوبی آن را دریافته‌اند. یکی از تحلیل‌گران بی‌بی‌سی و سی‌ان‌ان می‌گوید: «گروه‌‌هایی از طرف ایران حمایت می‌شوند از قبیل حماس و جهاد اسلامی و هم‌چنین فلسطین که بهترین راه برای ترمیم شکاف سنی و شیعه است. برای ایران، این موضوع که حماس سنی است موضوعیتی ندارد.»[2] لذا یک هفته پس از انقلاب اسلامی، تهران در اولین اقدام خود با بیانیه‌ای، اخراج 32 نفر از کارکنان سفارت اسرائیل را اعلام کرد و با دعوت از یاسر عرفات رهبر سازمان آزادی‌بخش فلسطین، سفارت فلسطین را درست در ساختمان سفارت سابق اسرائیل تاسیس کرد.

امام خمینی(ره) پس از یک سال از تاسیس سفارت فلسطین، طی پیامی در 16 مرداد 1358 مطابق با 13 رمضان 1399 روز قدس را اعلام کردند و در 25 مرداد در یک سخنرانی فرمودند: «روز قدس، یک روز جهانى است. روزى نیست که فقط اختصاص به قدس داشته باشد. روز مقابله مستضعفین با مستکبرین است.»

این سال‌ها توجه به روز قدس در کشورهای مختلف اروپایی و آفریقایی گسترش یافته تا جایی که ایادی و دست‌نشانده‌های صهیونیسم با فشار بر دولت‌های حاکم، خواستار ایجاد محدودیت برای راهپیمایان هستند.

 

لبنان

سال 1361 پس از پیروزی‌های متعدد در دفاع مقدس، خبر حمله اسرائیل به لبنان به کنفرانس نهضت‌های آزادی‌بخش که در تهران در حال برگزاری بود رسید و موضوع در دستور کار قرار گرفت. نتیجه آن ‌که تعدادی از نیروهای سپاه به سوریه اعزام شدند تا با همکاری آن‌ها اولین جنگ علنی و رسمی با اسرائیل رخ دهد. پس از گذشت چند روز و با عدم حمایت کشورهای عربی، حضرت امام دستور به بازگشت نیروها دادند. این اعزام دو دستاورد عمده داشت. اول آن‌ که ایران که پیش از آن بین کشورهای عربی به همکاری با اسرائیل محکوم بود علاوه بر دشمنی رسانه‌ای، به جنگ نظامی هم روی آورد تا باعث اعتمادسازی در دنیای عرب شود. از طرفی به دلیل نیاز مبرم نیروهای لبنانی، زمینه‌ استقرار نیروهای نظامی ایران به وجود آمد تا با رویکردی جدید و به عنوان مستشار به آموزش نیروهای لبنانی بپردازند. آن نهال نوپا بعدها تبدیل به درخت تنومند حزب‌الله لبنان شد.

مناسبات حزب‌الله با دیگر جریان‌ها در لبنان، روزهای تلخ و شیرین زیادی را تجربه کرده. به عنوان مثال روابط حزب‌الله و جنبش امل به عنوان دو جريان اصلي شيعه لبنان، از ميانه‌هاي دهه 1980 یکی از مسائل مناقشه‌برانگیز شیعیان لبنان بود. فرايند تنش در این روابط از سال 1985 و با برخوردهاي نظامي پراكنده ميان دو طرف همراه شد و در سال‌هاي پاياني اين دهه، به خشونت‌بارترين و خونين‌ترين شكل خود درآمد. در نهايت، با وساطت ايران و سوريه و با توافق‌نامه‌هاي دمشق1 و 2 در سال‌هاي 1989 و 1990 با محوریت مقابله با صهیونیسم و اسرائیل به اشتراک نظر رسید که این، سرآغاز تعاملات سازنده در سال‌های بعد شد.[3] در عین حال نمی‌‌توان انقلاب سنگ(انتفاضه اول) را که در 1987 در فلسطین رخ داده بود در این توافق‌ها بی‌تاثیر دانست. انتفاضه‌ای که بسیاری از صاحب‌نظران، آن را برگرفته از انقلاب اسلامی می‌دانند.شهید دکتر فتحی شقاقی دبیرکل وقت جهاد اسلامی فلسطین در این‌باره گفته بود: «مسلمانان فلسطینی، ایرانیان را در پیش و پس از پیروزی انقلاب اسلامی در کنار خود یافتند و به پوشالی بودن قدرت آمریکا در حمایت از رژیم شاه ایران آگاه شدند. رویدادهای شگفت‌انگیز انقلاب اسلامی، مردم ایران و شیوه مبارزه آنان علیه رژیم پهلوی را به عنوان نمونه‌ای آرمانی برای مبارزان جنبش‌های اسلامی مطرح کرد.»[4]

امام خامنه‌ای در خطبه‌های نماز جمعه‌ در دهه فجر به تاریخ 14 بهمن سال 90 نکته‌ای را بیان کردند که موج خبری گسترده‌ای ایجاد کرد: «حكام بحرين ادعا كرده‌اند كه ايران در قضاياى بحرين دخالت مي‌كند. اين دروغ است. نه، ما دخالت نمي‌كنيم. ما آن‌جایى كه دخالت كنيم، صريح مي‌گویيم. ما در قضاياى ضديت با اسرائيل دخالت كرديم، نتيجه‌اش هم پيروزى جنگ 33 روزه و پيروزى جنگ 22 روزه بود.»

 در سال 2006 جنگی موسوم به جنگ 33 روزه میان اسرائیل و لبنان درگرفت که پیشقراول آن، حزب‌الله لبنان بود. این جنگ یکی از حیاتی‌ترین جنگ‌ها برای اعتبار حزب‌الله بود، چرا که پیش از این کاندولیزا رایس گفته بود: «ما به دنبال ترسیم نقشه خاورمیانه جدید هستیم.» از این جهت، مسئله منحصر به لبنان نبود و در نگاهی کلان‌تر، مسئله منطقه‌ غرب آسیا مطرح بود. لذا ایران تمام قد از این تشکیلات انقلابی دفاع کرد. در سومین روز این جنگ، موشک کروز ایرانی توسط حزب‌الله لبنان به سمت ناوچه ساعر5 اسرائیل شلیک شد که بر اثر آن پنج  نفر کشته و تعداد زیادی مجروح شدند.

 

بوسنی‌وهرزگوین

در سال 1992 مسلمانان و مردم مظلوم و بی‌دفاع بوسنی‌وهرزگوین آماج حملات گسترده نظامی قدرت‌های بین‌المللی به سرکردگی صرب‌ها قرار گرفتند. این موضوع آن‌چنان برای جمهوری اسلامی دارای اهمیت بود که آیت‌الله جنتی از سوی مقام معظم رهبری به نمایندگی ویژه در بوسنی منصوب شد. ایران تصمیم به حمایت همه‌جانبۀ مالی و خیریه‌ای، نظامی و تسلیحاتی از این کشور گرفت. این حضور منجر به شهادت سه تن از رزمندگان ایرانی در بوسنی شد.

قدرت‌های بین‌المللی و هم‌پیمانان آمریکا مانند ترکیه و عربستان، به‌ منظور مسدود کردن راه ارتباطی ایران و بوسنی در نظر داشتند به حمایت از بوسنی بپردازند، اما واکنش علی عزت بگوویچ رئیس‌جمهوری بوسنی مثبت نبود. این امر باعث گرایش بیش از پیش حکومت بوسنی به ایران شد.[5]

ایران در اواسط سال 1993 پیشنهاد کرد ده هزار نیروی نظامی به بوسنی بفرستد که این پیشنهاد با مخالفت سازمان ملل متحد مواجه شد.[6] برخی منابع معتقدند که چهارصد نفر از ایران اعزام شدند و به 450 نیرویی که سابقا در بوسنی حضور داشتند پیوستند. برخی دیگر، نیروهای ایرانی حاضر در بوسنی را تا چهار هزار نفر تخمین زده‌اند و یا این که گفته شده در اردوگاهی در ایران، مبارزان بوسنیایی آموزش داده می‌شدند.[7] حمایت تسلیحاتی ایران، یک سوم تسلیحات و ادوات نظامی بوسنی‌و‌هرزگوین را تشکیل می‌داد و بالغ بر پنج هزار تُن بود.

 

افغانستان

نسبت جمهوری اسلامی ایران با همسایگان شرقی خود کمی متفاوت است. بدین معنا که عرصه‌های مبارزاتی در کشورهای پاکستان و به‌خصوص افغانستان مانند کشورهای دیگر نیست. این مهم، نقش بسزایی در خوانش‌ها، تحلیل‌ها، مناسبات و روابط دوجانبه و منطقه‌ای دارد. وجود جریان‌های متشتت و متطور اسلام‌گرا که به لحاظ دینی، قومیتی، جغرافیایی و تاریخی در حال نزاع هستند، عرصه را برای حمایت، تایید و یا تضعیف جریان‌های همگرا و معارض دشوار ساخته است. از این حیث شاید عمیق‌ترین راهبرد، همان حفظ وحدت در سایه گفت‌وگو، همزیستی و تعامل باشد. با نگاه به واقعیات صحنه و ناظر به تحرکات میدانی منطقه، نقش استکباری و استعماری غرب در جهت تفرقه، نزاع، درگیری و خونریزی بین این جریان‌ها بر کسی پوشیده نیست.

در این میان، معیار انقلابی‌گری و استبدادستیزی بهترین ملاک برای همبستگی و هم‌افزایی میان دو ملت ایران و افغانستان است. روابط این دو کشور به قدری تنگاتنگ و نزدیک است که در جنگ ایران و عراق، بیش از دو هزار شهید افغانستانی در دفاع از ایران به شهادت رسیدند. البته ریشه‌های فرهنگی و تاریخی مشترک در این همزیستی بی‌اثر نیستند. در 1980 ایران در عرصه دیپلماسی عمومی به حمایت از افغانستان در مقابل اشغال شوروی پرداخت و در مسابقات المپیک تابستانی مسکو شرکت نکرد.

آن‌چه که بیش از همه مورد توجه جامعه بین‌الملل قرار گرفت، دفاع تمام قد ایران از مجاهدان افغانستانی در برابر حملات شوروی بود. امام خمینی(ره) تحت هیچ شرایطی از حمایت افغانستان دست نکشید. چنان که وزیرخارجه وقت اتحاد جماهیر شوروی، خدمت امام(ره) رسید و از ایشان تقاضا کرد که دست از حمایت جهاد مردم افغانستان بردارند و در عوض شوروی‌ها امکانات نظامی، به‌خصوص موشک‌های دوربرد به رژیم صدام ندهند تا قلب تهران را نشانه بگیرد و پایتخت را تخریب کند، اما امام(ره) به لزوم حمایت از مردان مجاهد افغانستان اصرار کرد. هم‌چنین با خطاب به سفرای کشورهای اسلامی در توصیف آنان چنین فرمود: «ارزش این چریک‌های افغانی این است که شکستند آن بت بزرگی را که برای ملت‌ها تراشیده بودند که اگر چنان‌چه کسی به شوروی یک کلمه بگوید باید به فنا برسد... چریک‌های افغانستان شکستند آن هیولا و چیزی که برای ملت‌ها پیش آورده بودند. این عمل شما در این‌جا و آن عمل آن‌ها در آن‌جا(افغانستان) ارزشش یک ارزشی نیست که ما بتوانیم به میزان درآوریم.»

هم‌چنین، هنگامی که افغانستان در آتش جنگ با طالبان می‌سوخت، ایران به حمایت از احمدشاه مسعود پرداخت.

 

سوریه

آمریکا و اسرائیل و قدرت‌های اروپایی به‌خاطر شکست‌های مکرر در منطقه غرب آسیا درصدد طرح‌ جدیدی برآمدند که بتوانند با کم‌ترین هزینه، بیش‌ترین منافع را از نزاع و خونریزی و تضعیف جریان‌های اسلام‌گرا و جبهه مقاومت ببرند.

جنگ‌های نیابتی ایده‌ای بود که با تکیه بر ریشه‌های مذهبی، می‌توانست آتش جنگ و خونریزی را در منطقه برافروزد. آمریکا با همکاری اسرائیل و عربستان به حمایت از گروهک‌های تروریستی و تکفیری پرداختند. شروع این کار از اعتراضات به‌اصطلاح مدنی در سال 2011 در سوریه بود و اوج آن در 2014. هدف‌ این جنگ نیابتی چیزی جز تضعیف سوریه به عنوان هم‌پیمان ایران و محور مقاومت و در نهایت از بین رفتن عقبه نظامی خط مقدم مقابله با اسرائیل یعنی حزب‌الله نبود. در این عرصه، جمهوری اسلامی ایران و حزب‌الله لبنان در جهت حمایت از بشار اسد و تثبیت نظام حاکم بر سوریه و برای تمهید مقدمات ایجاد امت واحده و تشکیل تمدن اسلامی، در سوریه حضور یافتند. ایران علاوه بر اعزام نیروهای ایرانی، با حمایت و سازماندهی مجاهدان غیرایرانی، زمینه‌ساز حضور دیگر کشورها در جبهه مقاومت شد. لشکر فاطمیون از افغانستان، لشکر زینبیون از پاکستان، سپاه بدر عراق، عصائب اهل‌الحق عراق و سوریه، حزب‌الله سوریه، و... از نتیجه‌ این سازماندهی و حضور مستشاری و نظامی رزمندگان ایرانی در سوریه است. ایران در این جنگ بیش از 2200 شهید به جبهه مقاومت تقدیم کرده است. در نهایت، جبهه مقاومت با غلبه بر تروریسم تکفیری در 21 نوامبر 2017 روز پایان داعش را رقم زد.



[1]. صدور انقلاب از دیدگاه امام خمینی، تبیان آثار موضوعی، دفتر ششم، فصل اول.

[2]- https://www.cfr.org/interview/iran-supports-hamas-hamas-no-iranian-puppet

[3]-Atkins, Stephen E (2004), encyclopedia of modern worldwide extremists and extremist groups,Westport, Conn: Greenwood Press.

[4]- فتحی ابراهیم شقاقی، انتفاضه و طرح اسلامی معاصر، ص 128.

[5]- Intelligence and the War in Bosnia – cees wiebes

[6]- PATRICK CLAWSON- IRAN'S STRATEGIC INTENTIONS AND CAPABILITIES- April 1994- page 68

[7]- Henry Johnson- Islamic Nationalism: Tracing Paradoxes in the Evolution of the Islamic Revolutionary Guard- 2014- page 122

 

نویسنده:رضا ولی‌زاده

نظر خود را اضافه کنید.

0
شرایط و قوانین.
  • هیچ نظری یافت نشد