ورود ثبت نمودن

وارد اکانت خودتان بشوید

نام کاربری *
رمز عبور *
مرا به خاطر بسپار

اکانت خودتان را ایجاد کنید

فیلد هایی که دارای علامت ( * ) هستند باید تکمیل شوند
نام *
نام کاربری *
رمز عبور *
تایید رمز عبور *
آدرس پست الکترونیک *
تایید آدرس پست الکترونیک *

انقلاب به سمت آزادی-قسمت 11

در زمانی که این شماره از مجله فکه به زیور طبع آراسته و حالا منتشر شده است 14 هزار و 314 روز از عمر انقلاب ‌اسلامی ایران، نخستین انقلاب پیروز و به ثمر رسیدة تاریخ شیعیان می‌گذرد. انقلابی که در عمر 39 ساله خود فرازونشیب‌هایی داشته و از گردنه‌های بس خوفناکی گذشته و توفان‌ها و سیلاب‌هایی را پشت سر نهاده است و به کوری چشم بدخواهان، جوانی را گذرانده و در آستانه میا‌نسالی است. سرگذشت انقلاب ‌اسلامی ایران که هر روزِ آن به اندازه عمر یک ملت گذشته، دستخوش جریان‌ها و اتفاقات و رویدادهایی بوده که هرکدام به اندازه مثنوی هفتاد من کاغذ سخن در کنه ذات خود دارند. داستان‌هایی که جای بسی تحلیل دارند و تبیین‌شان به کرسی‌های اختصاصی در کالج‌ها نیازمند است. اما آنچه که در ماهنامه فکه به شما پیشکش می‌شود خلاصه نقل داستان‌های این انقلاب است. داستان‌هایی خواندنی که تجدید خاطره‌ای است برای گذشتگان، بازخوانی است برای نسل حاضر و میراثی است برای آیندگان.

 

میدان «شهیاد» اولین جایی بود که نامش در جریان انقلاب ‌اسلامی تغییر کرد. 13 شهریور سال 1357 در جریان اولین تجمع میلیونی مردم تهران ضد حکومت ‌پهلوی که پس از نماز عید ‌فطر در تظاهرات عظیمی از تپه‌های قیطریه به سمت میدان بزرگ پایتخت انجام شد، نام شهیاد بر سر زبان‌ها به میدان «‌آزادی» تغییر نام يافت چرا که آن تجمع، مقدمة آزادی شد. رژیم که تحمل تجمع میلیونی تهرانی‌ها علیه خودش را نداشت چهار روز بعد در میدان ژاله تهران مردم را به رگبار گلوله بست تا به خیال خودش پرونده این تجمعات را بسته باشد. میدان ژاله همان روز با نقش بستن خون مردم پایتخت بر دیوارها، به «میدان ‌شهدا» تغییر نام پيدا كرد. این دومین تغییری بود که در نیمه شهریور سال انقلاب رخ داد.

نزدیک پیروزی ‌انقلاب، بودند اسامی‌اي که با موافقت روح جمعی مردم تغییر می‌کردند. مجسمه جایش را به انقلاب ‌اسلامی داد و خیابان منتهی به آن نیز به سبب زیادیِ درگیری‌ها از شاهرضا به «انقلاب ‌اسلامی» مبدل شد. فرح‌آباد نیز به دلیل نقش موثر وقایع آن در تسریع پیروزی انقلاب به «پیروزی» تغییر کرد. میدان شاه به دلیل پایین آمدن مجسمه شاه در روز پیروزی ‌انقلاب و تحقق یکی دیگر از مطالبات مردم ایران به «میدان استقلال» تغییر نام داد.

پس از پیروزی انقلاب ‌اسلامی به دلیل تعدد نام‌هایی که بر روی یک معبر وجود داشت، با دستور شورای ‌انقلاب در تاریخ هشتم فروردین 58 کمیته‌ای موسوم به «تغییر نام خیابان‌ها» تشکیل شد تا وظیفه‌اش سروسامان دادن به تغییر اسامي معابر و میادین پایتخت و به‌تبع آن شهرهای بزرگ و کوچک کشور باشد. در 16 فروردین شهرداری تهران از مردم پایتخت برای تغییر نام معابر کمک خواست. از آن پس سیل اسامی پیشنهادی بود که به ساختمان بهشت سرازیر می‌شد. نکته جالب این که در میان پیشنهادهايی که رسیده بود علاوه بر معابر، فوتبال‌دوستان تهرانی خواهان تغییر نام باشگاه سلطنتی تاج به «استقلال» هم بودند.

خیابانِ بین میدان انقلاب ‌اسلامی تا میدان آزادی که همزمان با سفر آیزنهاور رئیس‌جمهور آمریکا به نام او مسما شده بود، خیابان «آزادی» نام گرفت. خیابان 21 آذر(روز نجات آذربایجان) در ضلع غربی دانشگاه تهران به «16 آذر» روز کشتار دانشجویان توسط شاه تغییر پیدا کرد. در ضلع شرقی دانشگاه تهران هم خیابان آناتول فرانس به «قدس» تغییر کرد. خیابان شهباز که از میدان‌ شهدا رد می‌شد، به‌خاطر کشتار 17 شهریور به «17 شهریور» تغییر نام پیدا کرد و میدان فوزیه به‌خاطر وجود مسجد امام‌ حسین(ع) در ضلع شمالی آن، «امام ‌حسین» نام گرفت. تغيير نام خیابان کوکاکولا به نبرد، خیابان شاه به «جمهوری ‌اسلامی»، خیابان کاخ به «فلسطین»، بلوار الیزابت به «کشاورز»، خیابان کوروش‌ کبیر به «شریعتی»، خیابان امیرآباد به «کارگر»، خیابان و میدان کندی به «توحید»، خیابان چرچیل به «نوفل‌لوشاتو»، خیابان سپهبد ‌زاهدی به «سپهبد ‌قرنی»، خیابان آریامهر به «دکتر ‌فاطمی»، بلوار پهلوی به «میرداماد»، خیابان سپهبد‌رزم آرا به «فدايیان ‌اسلام»، خیابان سوم ‌اسفند به «سرهنگ ‌سخایی»، خیابان قوام‌السلطنه به «سی‌تیر»، خیابان تاج به «ستارخان»، خیابان سلطنت‌آباد به «پاسداران»، بزرگراه شاهنشاهی به «آیت‌الله ‌مدرس»، خیابان ژاله به «مجاهدین ‌اسلام»، خیابان بوذرجمهری به «15‌خرداد»، خیابان آتاتورک به «آیت‌الله ‌کاشانی»، فلکه آریاشهر به «صادقیه»، خیابان نظام‌آباد به «آیت‌الله ‌مدنی»، خیابان ویلا به «استاد نجات‌اللهی»، خیابان فلاح به «ابوذر» و ده‌ها تغییر نام دیگر، از جمله اتفاق‌هاي دو سال ابتدای انقلاب بود.

برخی نامها نیز در ابتدای انقلاب دوبار تغییر کردند که می‌توان به تغییر نام میدان 25 شهریور به میدان رضایی‌ها(شهدای مجاهدین ‌خلق) اشاره کرد که بعد از فاجعه هفتم ‌تیر به نام میدان «هفت تیر» ‌تغییر کرد. ورزشگاه صدهزار نفری آریامهر نیز که ابتدا به ورزشگاه شهید حنیف‌نژاد(از شهدای مجاهدین‌ خلق) تغییر کرده بود پس از وقایع سوم خرداد 60 به ورزشگاه صد هزار نفری «آزادی» تغییر نام داد. خیابان امیریه، پهلوی و ولیعهد نیز ابتدا مصدق خوانده شد و در سال 59 نام خیابان «ولی‌عصر(عج)» به خود گرفت. خیابان 25 شهریور در شمال آن روز تهران هم به خیابان عباس‌آباد و پس از انفجار هفتم تیر به نام «شهید بهشتی» تغییر نام پیدا کرد. خیابان و میدان شاهپور نیز در اول انقلاب به حنیف‌نژاد و پس از جریان 30 خرداد 60 به «وحدت اسلامی» تغییر کرد. خیابان شاهرخ در مرکز شهر ابتدا به کریم‌پورشیرازی(روزنامه‌نگاری که توسط شاه زنده زنده سوزانده شد) و سپس به خیابان «کمیل» تغيير يافت.

برخی نامها نیز کمی دیرتر تغییر کردند. خیابان تخت‌‌جمشید پس از رحلت آیت‌الله ‌طالقانی به نام او تغییر کرد. خیابان تخت‌‌طاووس پس از شهادت آیت‌الله‌ مطهری به نام این شهید بزرگوار مزین شد. خیابان روزولت به «شهید مفتح»، خیابان دولت پس از شهادت آیت‌الله ‌باهنر به «شهید باهنر»، خیابان وزرا به «خالد ‌اسلامبولی» و خیابان بخارست به «احمد ‌قصیر» تغییر یافتند. خیابان کریم‌خان‌زند، خیابان فردوسی، میدان‌ فردوسی، خیابان حافظ، خیابان سعدی، خیابان خیام و معابر بسیاری بودند که تغییری نکردند.

نویسنده: محمد گرشاسبی

 

نظر خود را اضافه کنید.

0
شرایط و قوانین.
  • هیچ نظری یافت نشد