ورود ثبت نمودن

وارد اکانت خودتان بشوید

نام کاربری *
رمز عبور *
مرا به خاطر بسپار

اکانت خودتان را ایجاد کنید

فیلد هایی که دارای علامت ( * ) هستند باید تکمیل شوند
نام *
نام کاربری *
رمز عبور *
تایید رمز عبور *
آدرس پست الکترونیک *
تایید آدرس پست الکترونیک *

کشتار پیاپی در میانمار، بدون یک ثانیه سکوت

چند سالی است که مردم جهان گوش‌‌شان به شنیدن اخباری در مورد حملات ارتش میانمار به مسلمانان این کشور در ناحیه مرزی با بنگلادش عادت کرده است.

نیازی نیست که بخواهیم به ریشه‌های طولانی اسلام در منطقه آراکان، جایی که صحنه درگیری‌های شدید میان مسلمانان و ارتش میانمار است، بپردازیم زیرا این موضوع پیش از این بارها مورد بررسی قرار گرفته است. با وجود این، باید اشاره کرد که اسلام در قرون نخست هجری از طریق تاجران عرب و ایرانی وارد میانمار شد که بر سر راه تجار عازم به غرب چین قرار داشت.

دولت میانمار با نادیده گرفتن این زمینه‌های تاریخی قدیمی، به دنبال تصفیه سیستماتیک ناحیه شمال غرب این کشور از وجود مسلمانان بومی است. این دولت به دروغ ادعا می‌کند که این افراد، بنگلادشی‌های فراری هستند که قصد دارند سرمایه‌های میانمار را از چنگ مردم آن درآورند.

حقیقت موجود در پشت ادعای خنده‌آور حکومت میانمار زمانی قابل درک است که شخص پژوهشگر یا دغدغه‌مند، به تاثیر بوداییان در فرهنگ و تاریخ میانمار توجه کند. حدود 90 درصد جمعیت این کشور واقع در حاشیه شرقی شبه ‌قاره هند را بوداییان تشکیل می‌دهند. همان‌طور که «تنزین گیاتسو» ملقب به «دالایی لامای چهاردهم» رهبر بوداییان جهان، دشمنی سختی با مسلمانان دارد، پیروان او نیز همین سیاست را در پیش گرفته‌اند.

دلیل دیگرِ حمایت مستقیم ارتش میانمار از راهبان آدم‌کش بودایی، نقش مسلمانان است. تمام ناحیه مرزی با بنگلادش در کنترل مسلمانان قرار دارد و این بدین معناست که دولت میانمار در صورت پذیرش تابعیت میانماری این مسلمانان، که با عنوان «روهینگیا» شناخته می‌شوند، ناگزیر از اعطای قدرت به آنان در این ناحیه خواهد بود. در این حالت، دولت میانمار مجبور خواهد شد هم حقوق آنان را به رسمیت بشناسد و هم ناگزیر است جایگاهی برای آنان در ساختار سیاسی این کشور تعریف کند. اعطای جایگاه سیاسی، این قدرت را به مسلمانان میانماری می‌دهد تا بتوانند از طریق داشتن حقوق سیاسی مشخص مانند نمایندگی در مجلس، حضور در دولت و در اختیار گرفتن بخشی از بودجه رسمی کشور، یک پایگاه جدید برای اسلام در یک کشور بودایی ایجاد کنند.

دولت میانمار که به‌شدت از این موضوع هراس دارد، از وحشیانه‌ترین شکل ممکن تقابل با این مسلمانان یعنی عملیات نظامی توأم با کشتار و تخریب گسترده استفاده می‌کند. افرادی مانند «آنگ سان سوچی» نیز با دروغ‌گویی‌های خود، سعی در منحرف کردن اذهان عمومی مردم آسیا و جهان از کشتار مسلمانان در غرب میانمار دارند.

موضوع دیگری که لازم است به آن اشاره کنیم، نقش ارتش اسرائیل است. دولت اسرائیل روابط گرمی با میانمار دارد و ارتش این کشور را به سلاح‌های پیشرفته‌ای مجهز کرده است که ارتش میانمار به‌طور حتم از آن‌ها در سرکوب مسلمانان استفاده می‌کند. البته آن‌چه که می‌توان از بابت آن اطمینان داشت این است که اسرائیل معمولا تجهیز ارتش‌های همکار خود را با آموزش نیروهای آنان کامل می‌کند. از این نظر می‌توان کشتار و سرکوب میانمار و کشمیر را مانند همدیگر دانست.

مسلمانان جهان، برخلاف بسیاری از حکام عافیت‌طلب خود، به خوبی ثابت کردند که برای برادران و خواهران مظلوم خود در میانمار ارزش قایل هستند. مسلمانان جمهوری‌ خودمختار چچن در قفقاز روسیه که سابقه طولانی نبرد با حکومت تزارها و سپس رژیم کمونیستی استبدادی شوروی در زمان جنگ جهانی دوم را دارند، حرکتی بی‌نظیر از خود در این مورد نشان داده‌اند.

تا امروز سابقه نداشته است که مسلمانان چچن در یک مسئله خارجی دست به تجمع میلیونی بزنند. به همین خاطر تجمع یک میلیون و صد هزار نفری مسلمانان جمهوری‌های چچن و داغستان در مقابل مسجد جامع شهر «گروزنی» پایتخت چچن در روز دوشنبه 4 سپتامبر 2017(13 شهریور 1396) نقطه عطفی در تاریخ حمایت مردم مسلمان قفقاز شمالی از دیگر مسلمانان جهان شد. در این تجمع گسترده، «رمضان قدیروف» رئیس‌جمهور چچن با محکوم کردن جنایات دولت و ارتش میانمار، خواهان مجازات تمام عوامل حاضر در این جنایت ضدبشری شد.

برخلاف اعتراضات گسترده در جهان اسلام که پرشورترین آن‌ها در چچن بود، اغلب حکام و سیاستمداران جهان اسلام جز موضع‌گیری زبانی یا احضار سفیر میانمار، هیچ اقدامی برای اعمال فشار بر دولت جنایتکار این کشور و ارتش بی‌رحم آن نکرده‌اند. این مسئله زمانی برای یک سیاستمدار مسلمان(اعم از عرب یا غیرعرب) مایه ننگ است که پس از ابراز خشم «پاپ فرانسیس اول» رهبر مسیحیان کاتولیک جهان از کشتار مسلمانان میانمار، یک قایق اروپایی برای کمک به مسلمانان میانمار راهی شرق آسیا شد. خدمه این قایق پیش از این نقش ناجی پناهندگان در میان آب‌های مدیترانه را ایفا می‌کردند، اما پس از درخواست پاپ برای کمک به مسلمانان میانمار، راهی آب‌های اقیانوس هند شدند.

گستاخانه‌ترین واکنش را «آنگ سان سوچی» سیاستمدار زن میانماری و برنده جایزه صلح نوبل از خود نشان داد. او طی تماسی تلفنی با رجب طیب اردوغان رئیس‌جمهور ترکیه با بی‌شرمی، اطلاعات منتشر شده از سوی فعالان حقوق بشری نزدیک به سازمان ملل در مورد کشتار مسلمانان و کوچ اجباری آنان را «دروغ» نامید. این در حالی است که عکس‌های هوایی به‌خوبی از آتش‌سوزی گسترده در مناطق عملیات سرکوبگرانه ارتش میانمار حکایت دارد. موضع‌گیری آنگ سان سوچی باعث شد که کاریکاتوریست‌ها جایزه نوبل وی را با خشم «آلفرد نوبل» دانشمند سوئدی بنیانگذار این جایزه، به چالش بکشند.

میانمار آزمون جدیدی برای وجدان جهان است. آزمونی که با کمال تاسف می‌توان بر اساس تجارب گذشته، از هم‌اکنون نتایج آن را پیش‌بینی کرد.

نویسنده: محمدجواد مهدی‌زاده

 

 

نظر خود را اضافه کنید.

0
شرایط و قوانین.
  • هیچ نظری یافت نشد