ورود ثبت نمودن

وارد اکانت خودتان بشوید

نام کاربری *
رمز عبور *
مرا به خاطر بسپار

اکانت خودتان را ایجاد کنید

فیلد هایی که دارای علامت ( * ) هستند باید تکمیل شوند
نام *
نام کاربری *
رمز عبور *
تایید رمز عبور *
آدرس پست الکترونیک *
تایید آدرس پست الکترونیک *

دریای احمر

گزارشی از نبرد ناوشکن‌های سهند و سبلان با ناو آمریکایی

صبح‌گاه روز دوشنبه 29 فروردین 1367 مصادف با اولین روز ماه مبارک رمضان بود. عراق که در طول این سال‌ها در رویای تسلط بر خلیج فارس به سر می‌برد، در رسیدن به خواسته‌اش ناکام مانده بود. آمریکا هم می‌دانست سقوط صدام نزدیک است بنابراین خود دست به کار شد و به عنوان اسکورت کشتی‌های کویت با پرچم آمریکا وارد منطقه شد. در مسیر، یکی از کشتی‌های نفتی کویتی در برخورد با مین دریایی که آن را رها شده از طرف کشتی مین‌گذار ایران‌اجر عنوان کردند، خسارت زیادی دید. با همین بهانه و در عملیاتی موسوم به آخوندک (Praying Mantis)به اسکله‌های نفتی ایران حمله و یکی از اسکله‌های آن را به آتش کشیده شد. پس از این اتفاق، ناوچه موشک‌انداز جوشن برای بررسی وضعیت و دفاع از اسکله و منابع نفتی آن خود را به نزدیکی‌های جزیره کیش رساند. نیروهای آمریکایی پس از نزدک شدن ناوچه جوشن، با آن‌ که ناوچه در آب‌های ایران قرار داشت به او اخطار دادند که سریعا از منطقه خارج شود. فرمانده ناوچه در پاسخ به اخطار آمریکایی‌ها گفت: «این‌جا آب‌های ماست و این شما هستید که باید از منطقه و آب‌های ایران خارج شوید.»

آمریکایی‌ها پس از شنیدن پاسخ، بلافاصله ناوچه جوشن را هدف قرار داده و با شلیک پی‌درپی چند موشک، آن را غرق کرده و 11 تن از خدمه‌اش را به شهادت رساندند و تعدادی را نیز مجروح کردند.

پس از تعرض آمریکا و غرق شدن ناوچه جوشن، ناوشکن سهند یکی از پیشرفته‌ترین کشتی‌های ناوگان ایران که برای انجام پاره‌ای تعمیرات به اسکله برگشته بود، با این‌ که تعمیراتش هنوز کامل نشده بود ماموریت یافت به منطقه درگیری ناوچه جوشن رفته و به آن‌ها کمک کند. نیروهای آمریکایی که خود را آماده درگیری کرده بودند، با شناسایی ناوشکن سهند در نزدیک جزیره هنگام، با یک هواپیمای رهگیری و جنگی به آن حمله کردند. توپ‌های مستقر در ناو با تیراندازی‌ شروع به دفاع کردند که هواپیمای آمریکایی مجبور به فرار شد. بلافاصله هواپیمای بعدی را فرستادند ولی آن ‌هم نتوانست ضربه‌ای به ناو وارد کند. یک ربع بعد، آمریکا اولین موشک خود را به سمت سهند شلیک کرد. موشک باعث از کار افتادن سامانه برق ناو شد. پرسنل ناو بلافاصله آتش‌سوزی ناشی از اصابت موشک را مهار و برق اضطراری را روشن کردند. موشک‌های بعدی پشت سر هم و از زوایای مختلف به بدنه‌ ناو اصابت کرده و آن را می‌شکافتند و در داخل ناو منفجر می‌شدند. درهای قسمت‌های مختلف ناو به‌خاطر ضربات ناشی از اصابت و انفجار موشک و تغییر حالت دادن قفل شده و بسیاری از کارکنان در قسمت‌های داخلی محبوس شده بودند. توپ‌های ناو هم از کار افتاده بودند. دستور ترک ناو صادر شد، اما قایق‌های نجات ناو باز نمی‌شدند. همه آن‌ها به‌خاطر اصابت ترکش‌ها متلاشی و سوراخ شده بودند. نیروهای ناوشکن سهند تا لحظات آخر مقاومت کرده و شجاعانه برای مقابله با دشمن جنگیدند. 45 تن از آن‌ها به شهادت رسیدند و خیلی‌ها نیز زخمی به داخل آب افتادند. آمار مجروحان به بیش از 22 نفر رسید. آمریکایی‌ها حتی اجازه کمک به ناوشکن را ندادند و مرتب به یدک‌کش‌هایی که قصد امدادرسانی داشتند اخطار می‌دادند. دریا از خون شهدای ناوشکن سهند سرخ شده و ناو در حال غرق شدن بود. بالگردهای آمریکایی بر فراز ناو سهند به پرواز درآمدند و شروع به عکس‌برداری و فیلم‌برداری از صحنۀ پر از دود و آتش غرق شدن سهند کردند.

پس از این اتفاق، ناوشکن سبلان که پس از 10 روز ماموریتِ گشت و مراقبت از غرب خلیج فارس به پایگاه یکم دریایی بندرعباس برگشته و در حال سوخت‌گیری در لنگرگاه بود، مامور به عزیمت به منطقه درگیری شد. ناوشکن سبلان پیام را دریافت کرد. آن‌ها از درگیری ناوشکن سهند با آمریکایی‌ها مطلع شده و به سمت ناو سهند و ناوهای آمریکایی حرکت کردند. هواپیماهای آمریکایی خیلی زود متوجه پیشروی سبلان شدند. بنابراین برفراز ناو و در ارتفاع کم شروع به پرواز کردند که با پدافند ناوشکن مواجه شدند. هواپیماها بلافاصله فرار کردند. با نزدیک شدن ناوشکن به ناو غرق شده سهند، ناوهای آمریکایی از طریق رادار متوجه حضور آن‌ها شده و بلافاصله اقدام به انجام قفل الکترونیکی سمت راست ناو و پرتاب موشک به آن کردند. ناوشکن سبلان پس از اطلاع از این موضوع به سمت دیگری تغییر جهت داد. هیچ‌کدام از موشک‌های شلیک شده به ناو اصابت نکردند و همه به اطراف ‌خوردند. آمریکا سپس هواپیماهای پیشرفته خود را وارد عمل کرد و ناوشکن سبلان را با بمب‌های لیزری مورد هدف قرار داد. اصابت بمب‌ها باعث ایجاد شکاف در بدنه زیرآبی و صدمه به کیل ناوشکن شد. آب دریا به‌سرعت شروع به پیشروی به داخل ناو کرد. بسیاری از نیروهای ایرانی که دلیرانه و با علم به جنگ نابرابر ایستاده و دفاع کرده بودند، به شهادت رسیده و عده زیادی از آنان نیز مجروح شدند. کشتی کاملا از کار افتاد و دیگر نمی‌توانست حرکت کند. آمریکا که خیالش از غرق شدن ناو سبلان راحت شده بود، منطقه نبرد را ترک کرد.

ناو به کمک یدک‌کش‌های ایرانی به بندرعباس منتقل و تعمیر شد و از آن سال‌ها تاکنون بارها به روز شده و هنوز سرپا، سرفراز و مقتدر در حال خدمت به نیروی‌دریایی ایران است.

نویسنده: حمیده بیک‌وردی

نظر خود را اضافه کنید.

0
شرایط و قوانین.
  • هیچ نظری یافت نشد