ورود ثبت نمودن

وارد اکانت خودتان بشوید

نام کاربری *
رمز عبور *
مرا به خاطر بسپار

اکانت خودتان را ایجاد کنید

فیلد هایی که دارای علامت ( * ) هستند باید تکمیل شوند
نام *
نام کاربری *
رمز عبور *
تایید رمز عبور *
آدرس پست الکترونیک *
تایید آدرس پست الکترونیک *

پندت دهم فراوان

ایالات متحده آمریکا در سال 1917 از دکترین مونروئه خارج شد و با دخالت در جنگ اول جهانی به نفع متفقین رسما به کارزار جهانی وارد شد. از آن سال که ورود یانکی‌ها، آلمانِ ابرقدرت را به قهقرا کشاند و دخالتش در جنگ دوم جهانی نیز رایش سوم را به مرگ وادار کرد چندین دهه می‌گذشت. در این مدت، آمریکایی‌ها به عنوان منجی بشریت و پایان دهنده جنگ، یکی از دو قطب دنیا شدند و ترکتازی کردند، کودتا به راه انداختند و جنگ تدارک دیدند، حاکم آوردند و زعیم بردند و نفس‌‌کشی نبود که وجود دو ابرو فوق چشمانش را متذکر شود. تا این که در نگین سد آهنین جرج کنان و در جزیره ثبات جیمی کارتر قدرتی سربرآورد که شد خار چشم. تا آمریکایی‌ها بخواهند قدرت تازه متولد شده را به رسمیت بشناسند، سفارت‌شان را در اشغال دیدند و از رهبر قدرت جدید شنیدند که به فاتحان می‌گفت: «بمانید که خوب جایی را گرفته‌اید.» نیروهای ویژه‌شان را فرستادند گروگان‌ها را آزاد کنند، به خیال این که این‌جا اوگاندا است و نسخه فرودگاه انتبه جواب خواهد داد. یانکی‌ها در صحرای طبس گرفتار طوفان شن شدند و رسوایی جدیدی برای کاخ سفید رقم خورد.

پندها و نصیحت‌های امام خمینی جوابگو نبود و اشتباهات آمریکا مثل حمایت از کودتای نوژه، چراغ سبز به عراق برای حمله به ایران، رسوایی مک فارلین و... مدام تکرار می‌شد و افسوس کسی در واشنگتن نبود که عبرت بگیرد. آمریکایی‌ها حتی با شکست رسمی عراق در زمستان 65، سال بعد رسما برای جنگ علیه ایران وارد خلیج فارس شدند و از هیچ جنایتی فروگذار نکردند. هرچه در این جنگِ نفت‌کش‌ها، ایرانی‌ها با مین دریایی، قایق‌های تندروی بوگهامار و نیز رزمندگانی که عزم‌شان بر گوشمالی آمریکا جزم بود، آن‌ها را به خروج از خلیج فارس ترغیب می‌کردند آمریکا گوشش بدهکار نبود و بیش از پیش بر شکست‌های خود می‌افزود. در فروردین 67 ناوهای‌شان را به حریم آب‌های ایران فرستادند و برخلاف تصورشان ناوچه‌های ایران به نبرد ناوها رفتند. برای آمریکایی‌ها روشن بود که ناوچه از پس آن‌‌ها برنخواهد آمد، حتی اگر ایرانی‌ها ناوچه‌های بیش‌تری گسیل کنند. آمریکایی‌ها هر چهار ناوچه ایرانی را شکست دادند و صدای آن در همه رسانه‌های اروپایی و حتی آمریکایی پیچید، اما آن‌چه که در ذهن آمریکایی‌ها برای همیشه به ثبت رسید این بود که ایرانی‌ها تحت هیچ شرایطی با تمامیت ارضی، دین و آن‌چه برای کسبش مرارت کشیده‌اند، شوخی ندارند و برای حفظ آن‌ها همه سرمایه خویش حتی جان عزیزشان را پیشکش می‌کنند. درسی که از آن روزگار تاکنون مثمر ثمر واقع شده و با وجود هیاهوی بسیار آمریکایی‌ها در اطراف و اکناف ایران، جرات حمله به این آب و خاک را به خود نداده‌اند.

نویسنده: محمد گرشاسبی

 

 

نظر خود را اضافه کنید.

0
شرایط و قوانین.
  • هیچ نظری یافت نشد