ورود ثبت نمودن

وارد اکانت خودتان بشوید

نام کاربری *
رمز عبور *
مرا به خاطر بسپار

اکانت خودتان را ایجاد کنید

فیلد هایی که دارای علامت ( * ) هستند باید تکمیل شوند
نام *
نام کاربری *
رمز عبور *
تایید رمز عبور *
آدرس پست الکترونیک *
تایید آدرس پست الکترونیک *

معماری معمار

 

داستان انقلاب- 7

در زمانی که این شماره از مجله فکه به زیور طبع آراسته و حالا منتشر شده است 14 هزار و 193 روز از عمر انقلاب اسلامی ایران، نخستین انقلاب پیروز و به ثمر رسیده تاریخ شیعیان می‌گذرد. انقلابی که در عمر 39 ساله خود فرازوشیب‌هایی داشته و از گردنه‌‌های بس خوفناکی گذشته و توفان‌ها و سیلاب‌هایی را پشت سر نهاده است و به کوری چشم بدخواهان جوانی را گذرانده و در آستانه میانسالی است. سرگذشت انقلاب اسلامی ایران که هر روزِ آن به اندازه عمر یک ملت گذشته، دستخوش جریان‌ها و اتفاقات و رویدادهایی بوده که هرکدام به اندازه مثنوی هفتاد من کاغذ سخن در کنه ذات خود دارند. داستان‌هایی که هرکدام جای بسی تحلیل دارد و تبیینش به کرسی‌های اختصاصی در کالج‌ها نیازمند است. اما آن‌چه که در ماهنامه فکه به شما پیشکش می‌شود خلاصه نقل داستان‌های این انقلاب است. داستان‌هایی خواندنی که تجدید خاطره‌ای است برای گذشتگان، بازخوانی است برای نسل حاضر و میراثی است برای آیندگان.

 

14 سال بعد از خداحافظی امام خمینی از قم و مدرسه فیضیه‌اش، در 10 اسفند 57 ایشان با یاران انقلابی‌شان در تهران خداحافظی کرده و راهی مدرسه فیضیه شدند. قرار بود این هجرت در روز سه‌شنبه هشتم اسفند انجام شود که بنا به دلایلی دو روز به تاخیر افتاد. رهبر انقلاب ایران که پس از بازگشت از دهکده نوفل لوشاتو و هدایت نهضت اسلامی مردم ایران تا مرحله نابودی رژیم پهلوی در مدرسه علوی در خیابان ایران ساکن بودند نقش‌هایی چون تعیین نخست‌وزیر موقت، صدور فرامین برای مبارزه با رژیم شاه، پذیرایی از میهمانان رسمی دولت انقلاب، دیدار با نمایندگان دولت‌های خارجی و سفرا و رهبران سیاسی ایران و ملاقات با نمایندگان گروه‌های مختلف مردم را در همین مدرسه ساده انجام دادند، اوایل اسفند 57 پس از مستقر شدن نهادهای سیاسی مملکت چنین تشخیص دادند که به قم بازگردند. امام در آن زمان، منزل قبلی خود در قم را به عنوان محل دایم اقامت انتخاب کردند. البته سیداحمد فرزند امام گفته بود که «این کوچ به این معنی نیست که رهبر عالیقدر انقلاب مسائل مملکتی را مورد توجه قرار نخواهند داد. امام به قم می‌روند چون خانه‌شان در قم است، چون باید بر حوزه علمیه نظارت کنند، هم‌چنان که بر کشور نظارت عالیه دارند.»

مهاجرت امام به قم، احیای دوباره نهاد مرجعیت در این شهر بود. چرا که سه سال بعد از ارتحال آیت‌الله بروجردی در سال 1344 به دلیل ورود امام خمینی به نجف، مرکزیت فقه شیعه به این شهر منتقل شده بود. حالا بعد از 13 سال، قم باز کانون تشیع شد. قم چهره یک شهر بین‌المللی را به خود گرفته بود و صدها خبرنگار از اقصی نقاط جهان آمده بودند تا این هجرت بزرگ را پوشش خبری بدهند.

امام خمینی پس از ورود به شهر قم و استقبال زایدالوصف مردم انقلابی این شهر، در سخنرانی تاریخی در مدرسه فیضیه نقشه راه انقلاب را ترسیم کردند. پیش از سخنرانی در مسیر ورود به مدرسه، مردم روی پلاکاردی نوشته بودند: «امام، به پایتخت نور و محبت، به مرکز تشیع، به شهر طهارت و پاکی خوش آمدی.» مردم قم چند روزی بود که میزبان میهمانان داخلی و خارجی این حادثه تاریخی عظیم بودند و آن‌ها را در خانه‌های‌شان جا می‌دادند.

حاج‌آقا روح‌الله، حالا طبق عادت پیشین ابتدا برای زیارت به حرم حضرت معصومه(س) رفتند و بعد نوبت به سخنرانی در مدرسه فیضیه بود. آخرین سخنرانی امام خمینی در مدرسه فیضیه به اسفند 1341 بازمی‌گشت که مستمعان، درس استقامت در نهضت اسلامی‌ را گرفتند. حالا 16 سال بعد در اسفند 1357 که چند روزی از پیروزی اولین انقلاب شیعیان در تاریخ می‌گذرد، مستمعان درس نگه‌داری و صیانت از انقلاب می‌گرفتند. شاگردان حضرت امام میلیون‌ها عاشقی بودند که با اراده آهنین مانند پروانه دور شمع وجود خمینی کبیر می‌چرخیدند: «این‌ها رفتند و از ایران یک مملکت خراب و قبرستان‌های آباد برای ما گذاشتند. قبرستان‌های ما را با قبرهای جوانان ما آباد کردند و مملکت ما را خراب کردند. آشفتگی مملکت ما و از هم ریختگی مملکت ما طوری نیست که بتوان با یکی دو سال و با مدت قلیلی جمع‌شان کرد. این محتاج به آن است که همه ملت ایران دست به دست هم بدهند، با هم این خرابه را آباد کنند. ننشینید که دولت آباد کند. ننشینید که روحانیت آباد کند. دولت و روحانیت به تنهایی نمی‌‌توانند. ما همه با هم؛ از کشاورز و کارگر تا صانع و ملا، روحانی و دانشگاهی، اداری و ارتشی، همه با هم باید کمک کنند. این نهضت که تا این‌جا رسیده است نیمه راه است. فقط دزدها را بیرون کردید. خرابکارها را بیرون کردید. لکن خرابه‌ها مانده است. مهم این است که این خرابه‌هایی که برای ما گذاشته‌اند به همت والای شما آباد شود. بیدار باشید. هشیار باشید. اجانب در کمین هستند. آن‌ها می‌خواهند حالا که رژیم سلطنتی از بین رفت با فرم‌های دیگر به میدان بیایند. اگر خدای نخواسته این نهضت رو به سردی برود آمادگی برگشت همان مصایب را داشته باشید. سستی و سردی به خود راه ندهید. نگویید او رفت و تمام شد. خیر.»

امام خمینی شالوده‌های اصلی انقلاب اسلامی ایران را در این شهر پی‌ریزی کرده بودند و در آن مقطع حساس نیز ایران بعد از انقلاب را معماری می‌کردند. تاسیس نهادهای انقلابی، تعیین رژیم حکومتی «جمهوری اسلامی» به عنوان تنها محوریت رفراندوم انتخاب حکومت جایگزین پهلوی، افتتاح حساب‌های تاثیرگذار در تاریخ انقلاب، فرمان‌های انقلابی، رد و تاییدهای انقلابی، عزل و نصب‌های ماندگار، اصرار بر بقای ارتش و موافقت با تاسیس سپاه و نیز مقابله با فتنه‌های مذهبی و قومیتی از جمله اقداماتی بودند که حضرت امام خمینی در مدت اقامت خود در کانون تشیع جهان اسلام انجام دادند. ایشان در 11 ماه اقامت حدود هزار جلسه با رجال کشوری و لشکری و داخلی و خارجی و نمایندگان اقشار مختلف برگزار کردند که اکثر این‌ها در منزل آیت‌الله اشراقی در خیابان دورشهر(شهید فاطمی) محل اقامت امام خمینی انجام می‌شد و مابقی در بازدیدهای امام خمینی از منزل علما و سایر رجال بود.

امام پس از قریب یک سال اقامت در شهر قم، به دلیل عارضه قلبی به تهران آمدند تا هم زیر نظر پزشکان حاذق تحت درمان باشند و هم بنا به ضرورت‌هایی از پایتخت ایران اسلامی جامعه مسلمانان را رهبری کنند.

نویسنده: محمد گرشاسبی

 

 

نظر خود را اضافه کنید.

0
شرایط و قوانین.
  • هیچ نظری یافت نشد